Uncategorized

Nieuw: De boomhut

27/07/2018
/ / /
Comments Closed

Lucien Denissen publiceert in eigen beheer een spannende roman, ‘De boomhut’. Hij leest hieruit stukjes voor tijdens de Dorpsvertellingen in de kerk Attenhoven, Kerkstraat 125 te Hoevenen. Belangstellenden kunnen de roman bestellen door overschrijving van 15 € op rek. nr. BE79 4083 0631 3133. Graag bevestiging per mail aan LDboek@gmail.com , ook om af te spreken i.v.m. waar en wanneer.

De roman speelt zich hoofdzakelijk af in Berenbroek, een grensgemeente met Nederland, in de buurt van een havenstad. Het verhaal illustreert het leven, gedurende een achttal jaren vanaf 1969, in het randstedelijke Vlaanderen, mede gekenmerkt door de infiltratie van het groene gedachtegoed in het gemeenschapsleven. De oude schoolkameraden Joris en Hervé maken bij hun overstap naar het volle leven gebeurtenissen mee die ze niet helemaal zelf in de hand hebben. Persoonlijke interacties tussen partners, (groot)ouders en kinderen, en tussen politieke tegenstrevers zorgen voor mooie maar soms ook gevoelige en zelfs pijnlijke momenten. Vertrouwen en wantrouwen wisselen elkaar af. Slechts één ding is zeker: ‘Al heb je een doel in het leven, de weg erheen is er één met hindernissen.’

Een passage:
Hij kreeg een tiental krabbels in kleurpotlood te zien, allemaal van de boomhut. Bovenop zaten een drietal vogels. “Hoor je ze fluiten?” vroeg het kind. En of hij het hoorde! Het was een symfonie, het kon van Beethoven geweest zijn, die kon op ’t laatst de muziek ook niet meer horen, maar ze zich alleen nog verbeelden.

Read More

Klankkleur

27/07/2018
/ / /
Comments Closed

Het initiatief Klankkleur in het Oud-gemeentehuis (Expog) van Kapellen heeft ongetwijfeld een origineel concept. De naam van de tentoongestelde kunstwerken is tevens de naam van een muzikaal werk. Dichters, schrijvers, vertellers of muzikanten worden uitgenodigd om zich te laten inspireren door de beeldende werken van de tentoonstelling en om voor een interventie zorgen. Meer info vind je via de link klankkleur

Read More

Filmmuziek: van stomme film tot …

14/06/2018
/ / /
Comments Closed

De geschiedenis van de filmmuziek begint bij de stomme film. Tot ongeveer 1930 was het gebruikelijk om livemuziek te brengen bij een filmvertoning. Meestal speelde een pianist of een klein ensemble muziek ter ondersteuning van verfilmde scènes. Later zou de filmmuziek gaandeweg aan groot belang blijven winnen.

Enkele films uit een ver verleden blijven ondermeer bij door hun muziek zoals bijv. de Britse film noir uit 1949 “The Third Man” (acteurs : Joseph Cotten, Orson Welles en Alida Valli e.a.). De herkenbare filmmuziek werd gecomponeerd door Anton Karas (Wenen, 7 juli 1906 – Wenen, 10 januari 1985), een Oostenrijkse citerspeler die mee door zijn compositie van het titellied, de film onvergetelijk zou maken.
Of denken we aan (de met 7 oscars bekroonde verfilming van) “The Bridge on the River Kwai” uit 1957 (acteurs : Alec Guiness, William Holden, Jack Hawkins, Sessue Hayakawa e.a). De ingehuurde componist, Malcolm Arnold, ontving een Oscar voor beste filmmuziek. Het overbekende deuntje in de film, gefloten door de Britse krijgsgevangen in het Japanse kamp, “Colonel Bogey Mars”, was echter van de Britse componist Frederick Joseph Ricketts (de Engelse mars-koning) uit 1914 (Ratcliffe, 21 februari 1881 – Reigate, 15 mei 1945). Dit deuntje werd het populaire herkenningsnummer van de film.

Hieronder 2 films die mij, mede door hun muzikale omlijsting, steeds zullen bijblijven :

Ascenseur pour l’échafaud (“Lift naar het schavot”), Franse film noir uit 1958 :

Miles (Dewey) Davis : Amerikaanse jazzcomponist, trompettist en multi-instrumentalist (IIlinois, 26 mei 1926 – Californië, 28 september 1991). Miles wordt beschouwd als één van de belangrijkste en invloedrijkste jazzmuzikanten van de 20e eeuw.

De film, geregisseerd door Louis Malle (amper 25 op dat moment) werd mee aanzien als inspiratiebron voor de latere “Nouvelle Vague”, Frans filmgenre (acteurs : Jeanne Moreau, Lino Ventura en Maurice Ronet e.a.).

Miles Davis zou in december 1957 samen met zijn 4 medemuzikanten, onvoorbereid de filmmuziek van deze film uitwerken op amper twee dagen tijd. Zoals Louis Malle het verhoopt had, won de film de Louis-Delluc Prijs in 1957. De naam van Miles Davis werd toegevoegd aan de filmaffiche, zijn grote filmcontributie werd algemeen erkend en er volgden uitgebreide persvermeldingen.

Soylent Green Science-fiction film uit 1973 :

Symfonie nr. 6 – “Pastorale” van Ludwig van Beethoven (Bonn, 16 december 1770 – Wenen, 26 maart 1826).

Deze klassieker onder de science-fiction films, geregisseerd door Richard Fleischer, componist Fred Myrow, waarvan het verhaal zich afspeelt in 2022, is beklijvend in zijn genre (acteurs : Joseph Cotten, Charlton Heston, Edward G. Robinson, Leigh Taylor-Young e.a.). De film werd gemaakt in een tijd waarin de Club van Rome bekendheid verwierf (particuliere stichting opgericht in 1968 door Europese wetenschappers die hun bezorgdheid over de toekomst van de wereld voor het voetlicht wilden brengen. De Club van Rome bestaat tot op vandaag).

Tijdens een ontroerende scène met een schitterende Edward G. Robinson, is het Symfonie nr. 6 “Pastorale” van Ludwig van Beethoven die ervoor zorgt dat deze scène naar een hoger niveau getild wordt en de kijker verstomd achterlaat. Deze prachtige symfonie onderlijnt het ontwapenend en idyllisch kader dat geboden wordt. De schrille, confronterende tegenstelling met overige, donkere beelden en duistere muziek uit de film, worden ondermeer hierdoor zeer duidelijk in beeld gebracht.

Hoe kunnen we de filmmuziek van Ennio Morricone “The Good, the Bad and the Ugly” (1966) of “Once upon a time in the West” (1968) e.a. achterwege laten ? Of “The Piano” uit 1993 met muziek van de bekende Britse componist Michael Nyman ? Beslist eveneens te onthouden is “Il Postino” uit 1994 met Oscar voor de Beste Originele muziek door James Newton Howard en Luis Enriquez Bacalov ?
Of tevens de sterke verfilming “Hable con ella” uit 2002 met schitterende muziek van Alberto Iglesias.

Waarmee best te eindigen … ? Het stuk “filmmuziek” werd uitvoeriger dan ik me had voorgenomen. Gaandeweg raakte ik verstrikt in de veelzijdigheid en uitgebreide keuzemogelijkheden. Geniet van uw persoonlijke ontdekkingsreis doorheen het veelzijdig aanbod van “filmmuziek” !

Rita Verbist – juni 2018

Read More

Hier speelt de muziek… (Oktobertentoonstelling muziek)

28/02/2018
/ / /
Comments Closed

Muziek is wellicht één der hoogste vormen van het intellectuele bestaan. De ‘klassieke’ muziek (1) is een bewijs van de enorme creativiteit en de intense gevoels- en
gedachtenwereld van onze Europese cultuur. Samen met de pioniers ging deze muziek naar Amerika en Afrika. De oerbewoners van Amerika, zo goed als uitgeroeid, hadden weinig invloed nagelaten op muzikaal vlak. De Afrikaanse bevolking daarentegen bracht haar muziek mee en beïnvloedde de blanken in Amerika en later ook in Europa. Aan de andere kant blijken veel Aziaten gevoelig te zijn aan de Europese ‘klassieke’ toonkunst. Meer en meer pianisten en violisten komen uit Japan, Korea en China.
‘Voor alle eeuwigheid’ zijn de grote meesterwerken geschreven. Ze blijven onaangetast door rages en populaire trends, in een heel aparte sfeer overeind. Ze blijven ontroeren, hun boodschap overbrengen. Het zijn de quasi onzichtbare bewijzen van een hoogontwikkelde cultuur.

Enkele voorbeelden :
In ‘Die Kunst der Fuge’ varieert J.S.Bach (1685-1750) één thema op zo verbluffende wijze dat er geen merkbaar einde is. Een respectvolle stilte na de laatste variatie veronderstelt een vervolg in de kosmos. De zogenoemde ‘oorlog sonates’ van Prokofiev (1891-1953) zijn de beste anti-oorlog propaganda die denkbaar is. De ‘Ode an die Freude’ uit de negende symfonie van Beethoven (1770-1827) op de onsterfelijke woorden van Schiller blijft de onovertroffen boodschap voor broederschap onder de mensen. Schuberts (1797-1828) liedercyclus ‘Die Winterreise’ schetst het leven van gewone mensen, met hun zorgen en liefde. De eenvoudige maar diep menselijke teksten van Wilhelm Müller inspireerden Schubert tot een absoluut meesterwerk. Beide overleden heel jong kort na de voltooiing. (2). Maar ze speelden als het ware een spel met de dood. De variaties van Brahms (1833-1897) op een thema van zijn overleden vriend en mentor Robert Schumann (1810-1856) zijn een kleine overwinning op de almachtige dood, want de geest van Schumann inspireerde Brahms tot deze diepontroerende muziek. De Spaanse pianist Ricardo Viñes (1875-1943) speelde in Parijs de eerste publieke uitvoering van tal van grote pianowerken der vroege 20ste eeuw. De première van werk van Debussy, Ravel, Albeniz, Granados, Stravinsky, De Falla e.a. maakte ook zijn naam onsterfelijk. (3).

1. ‘Klassiek’ is een misleidende term daar de periode van het Classisisme met reuzen als Mozart en Haydn slechts een korte periode in de totale muziekgeschiedenis omvat.
2. Schubert overleed in 1828 op 31 jarige – en Müller in 1827 op 33 jarige leeftijd.
3. Enkele opnamen zijn bewaard gebleven.

Yolande Van de Weerd

Read More

Het concert (Oktobertentoonstelling Muziek)

28/02/2018
/ / /
Comments Closed

Een kamer dirigeert stilte terwijl het
eenzame publiek luistert.
De muren klinken dof en vals,
vensters weerkaatsen het geluid, eentonig.
De klok tikt volkomen buiten maat en
geeft een vergeten ritme aan.
Een vermoeide zetel kreunt,
Terwijl een oude kast zucht onder haar last.
De kraan drupt verloren druppels.
Het orkest is volledig.

De grijsaard mijmert.

Rita Verbist

Read More