Uncategorized

Filmmuziek: van stomme film tot …

14/06/2018
/ / /
Comments Closed

De geschiedenis van de filmmuziek begint bij de stomme film. Tot ongeveer 1930 was het gebruikelijk om livemuziek te brengen bij een filmvertoning. Meestal speelde een pianist of een klein ensemble muziek ter ondersteuning van verfilmde scènes. Later zou de filmmuziek gaandeweg aan groot belang blijven winnen.

Enkele films uit een ver verleden blijven ondermeer bij door hun muziek zoals bijv. de Britse film noir uit 1949 “The Third Man” (acteurs : Joseph Cotten, Orson Welles en Alida Valli e.a.). De herkenbare filmmuziek werd gecomponeerd door Anton Karas (Wenen, 7 juli 1906 – Wenen, 10 januari 1985), een Oostenrijkse citerspeler die mee door zijn compositie van het titellied, de film onvergetelijk zou maken.
Of denken we aan (de met 7 oscars bekroonde verfilming van) “The Bridge on the River Kwai” uit 1957 (acteurs : Alec Guiness, William Holden, Jack Hawkins, Sessue Hayakawa e.a). De ingehuurde componist, Malcolm Arnold, ontving een Oscar voor beste filmmuziek. Het overbekende deuntje in de film, gefloten door de Britse krijgsgevangen in het Japanse kamp, “Colonel Bogey Mars”, was echter van de Britse componist Frederick Joseph Ricketts (de Engelse mars-koning) uit 1914 (Ratcliffe, 21 februari 1881 – Reigate, 15 mei 1945). Dit deuntje werd het populaire herkenningsnummer van de film.

Hieronder 2 films die mij, mede door hun muzikale omlijsting, steeds zullen bijblijven :

Ascenseur pour l’échafaud (“Lift naar het schavot”), Franse film noir uit 1958 :

Miles (Dewey) Davis : Amerikaanse jazzcomponist, trompettist en multi-instrumentalist (IIlinois, 26 mei 1926 – Californië, 28 september 1991). Miles wordt beschouwd als één van de belangrijkste en invloedrijkste jazzmuzikanten van de 20e eeuw.

De film, geregisseerd door Louis Malle (amper 25 op dat moment) werd mee aanzien als inspiratiebron voor de latere “Nouvelle Vague”, Frans filmgenre (acteurs : Jeanne Moreau, Lino Ventura en Maurice Ronet e.a.).

Miles Davis zou in december 1957 samen met zijn 4 medemuzikanten, onvoorbereid de filmmuziek van deze film uitwerken op amper twee dagen tijd. Zoals Louis Malle het verhoopt had, won de film de Louis-Delluc Prijs in 1957. De naam van Miles Davis werd toegevoegd aan de filmaffiche, zijn grote filmcontributie werd algemeen erkend en er volgden uitgebreide persvermeldingen.

Soylent Green Science-fiction film uit 1973 :

Symfonie nr. 6 – “Pastorale” van Ludwig van Beethoven (Bonn, 16 december 1770 – Wenen, 26 maart 1826).

Deze klassieker onder de science-fiction films, geregisseerd door Richard Fleischer, componist Fred Myrow, waarvan het verhaal zich afspeelt in 2022, is beklijvend in zijn genre (acteurs : Joseph Cotten, Charlton Heston, Edward G. Robinson, Leigh Taylor-Young e.a.). De film werd gemaakt in een tijd waarin de Club van Rome bekendheid verwierf (particuliere stichting opgericht in 1968 door Europese wetenschappers die hun bezorgdheid over de toekomst van de wereld voor het voetlicht wilden brengen. De Club van Rome bestaat tot op vandaag).

Tijdens een ontroerende scène met een schitterende Edward G. Robinson, is het Symfonie nr. 6 “Pastorale” van Ludwig van Beethoven die ervoor zorgt dat deze scène naar een hoger niveau getild wordt en de kijker verstomd achterlaat. Deze prachtige symfonie onderlijnt het ontwapenend en idyllisch kader dat geboden wordt. De schrille, confronterende tegenstelling met overige, donkere beelden en duistere muziek uit de film, worden ondermeer hierdoor zeer duidelijk in beeld gebracht.

Hoe kunnen we de filmmuziek van Ennio Morricone “The Good, the Bad and the Ugly” (1966) of “Once upon a time in the West” (1968) e.a. achterwege laten ? Of “The Piano” uit 1993 met muziek van de bekende Britse componist Michael Nyman ? Beslist eveneens te onthouden is “Il Postino” uit 1994 met Oscar voor de Beste Originele muziek door James Newton Howard en Luis Enriquez Bacalov ?
Of tevens de sterke verfilming “Hable con ella” uit 2002 met schitterende muziek van Alberto Iglesias.

Waarmee best te eindigen … ? Het stuk “filmmuziek” werd uitvoeriger dan ik me had voorgenomen. Gaandeweg raakte ik verstrikt in de veelzijdigheid en uitgebreide keuzemogelijkheden. Geniet van uw persoonlijke ontdekkingsreis doorheen het veelzijdig aanbod van “filmmuziek” !

Rita Verbist – juni 2018

Read More

Surpries III met Lieve Liégeois, Mieke Jacobs, Tinne Galand, Veerle Boets, Winnie Lemmens

27/04/2018
/ / /
Comments Closed
">

Na SURPRIES I en II verrassen vijf vrouwelijke kunstenaars ons in de slottentoonstelling van de reeks, SURPRIES III. Omdat er tot het laatste moment van de opbouw interactie zal zijn met mogelijk nog wijzigingen wordt het voor iedereen een progressieve en verrassende act.
Conversation piece, een gedicht van Stefan Hertmans, is het uitgangspunt voor het werk van Veerle Boets. Haar onderwerp is mededogen. Het werk beeldt de communicatie uit tussen de westerse wereld en de wereld van de vluchtelingen. Twee halve wereldbollen-twee continenten, verbonden met communicatiedraden… In het werk zijn 7 symbolen uitgewerkt. Het getal 7 symboliseert de kosmos – 7 zoekt antwoorden op het mysterie van het leven.
In bewondering voor de klassieke kunstwerken in het museum Uffizi in Firenze van onder meer Caravaggio komt Tinne Galand tot de Oud-Griekse mythen en sagen. Zeus, de vader van goden en mensen, Medusa in conflict met Athena en Morfeus, de god van de dromen, zijn de inspiratiebronnen voor haar reeks Goden en Godinnen. Ze verlaat echter de traditionele weergave en maakt interessante uitsnijdingen die leiden tot abstracte afbeeldingen. Daarnaast toont ze ook nog enkele heel frisse, intieme schilderwerkjes rond Hypnos, de vader van Morfeus en de god van de slaap.
Mieke Jacobs schrijft over haar werk: als ik over mijn schouder kijk zie ik een meisje dat ijverig kriebelend, tong tussen de tanden, haar fantasie laat vloeien op papier. Een inspiratie even op “HOLD” gezet toen het echte leven binnendrong. Maar onderhuids aanwezig, door” l’été indien” bevrijd en daarna gemodelleerd in academies en workshops. Vechtend met de inspiratie en het materiaal om mijn eigen weg te zoeken en mijn pad te bewandelen.
Dieren: wat is er eerlijker dan een dier? Oprecht in aanhankelijkheid, liefde, overlevingsdrang en wreedheid. Hoe vang ik dat karakter gebruik makend van acryl en olieverf in aardetinten met houtskool?
Dansers: rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan …
Steeds in beweging, dan plots die ingetogenheid. Een dans, leven in een lange zucht uitgesmeerd op bruin papier in monochrome grijs en blauwe tinten.
Winnie Lemmens zoekt constant naar nieuwe wegen die een nieuw proces in haar werk op gang brengen. Een werk is nooit af maar meestal aanleiding en inspiratie tot een nieuw begin, vandaar de titel van haar werk Einde is begin. Vormen en materialen corrigeren is een uitdaging in elke studie. Een kleiportret in parten delen vooraleer over te gaan tot het bakken, levert een speelse dikwijls onverwachte opbouw op. De versneden kleiportretten worden nadien fotografisch benaderd, een verrassende visie!
Kronieken is het onderwerp van de schilderstukken van Lieve Liégeois. Deze beelden zijn de huidige interpretatie van momentopnames in het gezin waarin ze opgroeide. Het fotomateriaal van haar vader biedt hier een schatkist aan informatie; als kinderen mochten ze graag poseren…De intermenselijke relaties tussen de verschillende leden van het gezin, de kampeervakanties aan zee en in de bergen, de liefde van haar moeder die ze veel te vroeg moest afstaan… vertelsels en mijmeringen die haar eigen kleine wereldje vol grote gevoelens weergeven.
Jo Van Bouwel
Curator

Kunstkapel Heuvels Waterstraat 30 Kapellen
Zaterdag 9 & 16 juni 11-17u
Zondag 10 & 17 juni 11-17u
Vernissage: zaterdag 9 juni 15u

Read More

Hier speelt de muziek… (Oktobertentoonstelling muziek)

28/02/2018
/ / /
Comments Closed

Muziek is wellicht één der hoogste vormen van het intellectuele bestaan. De ‘klassieke’ muziek (1) is een bewijs van de enorme creativiteit en de intense gevoels- en
gedachtenwereld van onze Europese cultuur. Samen met de pioniers ging deze muziek naar Amerika en Afrika. De oerbewoners van Amerika, zo goed als uitgeroeid, hadden weinig invloed nagelaten op muzikaal vlak. De Afrikaanse bevolking daarentegen bracht haar muziek mee en beïnvloedde de blanken in Amerika en later ook in Europa. Aan de andere kant blijken veel Aziaten gevoelig te zijn aan de Europese ‘klassieke’ toonkunst. Meer en meer pianisten en violisten komen uit Japan, Korea en China.
‘Voor alle eeuwigheid’ zijn de grote meesterwerken geschreven. Ze blijven onaangetast door rages en populaire trends, in een heel aparte sfeer overeind. Ze blijven ontroeren, hun boodschap overbrengen. Het zijn de quasi onzichtbare bewijzen van een hoogontwikkelde cultuur.

Enkele voorbeelden :
In ‘Die Kunst der Fuge’ varieert J.S.Bach (1685-1750) één thema op zo verbluffende wijze dat er geen merkbaar einde is. Een respectvolle stilte na de laatste variatie veronderstelt een vervolg in de kosmos. De zogenoemde ‘oorlog sonates’ van Prokofiev (1891-1953) zijn de beste anti-oorlog propaganda die denkbaar is. De ‘Ode an die Freude’ uit de negende symfonie van Beethoven (1770-1827) op de onsterfelijke woorden van Schiller blijft de onovertroffen boodschap voor broederschap onder de mensen. Schuberts (1797-1828) liedercyclus ‘Die Winterreise’ schetst het leven van gewone mensen, met hun zorgen en liefde. De eenvoudige maar diep menselijke teksten van Wilhelm Müller inspireerden Schubert tot een absoluut meesterwerk. Beide overleden heel jong kort na de voltooiing. (2). Maar ze speelden als het ware een spel met de dood. De variaties van Brahms (1833-1897) op een thema van zijn overleden vriend en mentor Robert Schumann (1810-1856) zijn een kleine overwinning op de almachtige dood, want de geest van Schumann inspireerde Brahms tot deze diepontroerende muziek. De Spaanse pianist Ricardo Viñes (1875-1943) speelde in Parijs de eerste publieke uitvoering van tal van grote pianowerken der vroege 20ste eeuw. De première van werk van Debussy, Ravel, Albeniz, Granados, Stravinsky, De Falla e.a. maakte ook zijn naam onsterfelijk. (3).

1. ‘Klassiek’ is een misleidende term daar de periode van het Classisisme met reuzen als Mozart en Haydn slechts een korte periode in de totale muziekgeschiedenis omvat.
2. Schubert overleed in 1828 op 31 jarige – en Müller in 1827 op 33 jarige leeftijd.
3. Enkele opnamen zijn bewaard gebleven.

Yolande Van de Weerd

Read More

Het concert (Oktobertentoonstelling Muziek)

28/02/2018
/ / /
Comments Closed

Een kamer dirigeert stilte terwijl het
eenzame publiek luistert.
De muren klinken dof en vals,
vensters weerkaatsen het geluid, eentonig.
De klok tikt volkomen buiten maat en
geeft een vergeten ritme aan.
Een vermoeide zetel kreunt,
Terwijl een oude kast zucht onder haar last.
De kraan drupt verloren druppels.
Het orkest is volledig.

De grijsaard mijmert.

Rita Verbist

Read More

De webgalerie is er voor jou!

26/01/2016
/ / /
Comments Closed

Op de website is er ook plaats voor een webgalerie.

In de webgalerie kunnen de Kappa-leden hun werk voorstellen. Zowel beeldende kunstenaars als schrijvers en dichters kunnen hun werk kenbaar maken. Je kan foto’s van je beeldend werk bezorgen. En ook wat uitleg (maar niet verplicht). Vermeld de discipline en het formaat van je werk. Je afbeelding sla je op in het JPEG-formaat en mag maximum 5 Mb groot zijn. Je kan je verhalen, gedichten, haiku’s, teksten allerhande bezorgen. Dit als een word-tekst of open documenttekst (ODT). Opgelet! Mailen kan je naar info@kappakunstplatform.be.

Read More