Woordgalerie

 

Aanvaarden – Rita  Verbist

Podcast – Aanvaarden – Rita Verbist

 

 

 

CORONA ‘in concert’
Via live streaming kon je in jeans en op pantoffels vanuit je eigen vier wanden de eerste ronde van de Koningin Elisabethwedstrijd voor piano 2021 volgen.
Aan de kandidaten lag het niet. Een waaier van internationale beloftes voor het concertpodium. De uitgevoerde werken (opgelegd of naar eigen keuze) zorgden voor een interessante mogelijkheid tot vergelijken en voor veel muzikaal genot.
Maar hoe koud en ongezellig, hoe schrijnend, de jonge artiesten voor een lege zaal te zien groeten. En hoe druk de man van “Flagey” het had. Hij die na elk optreden de toetsen, de pianokruk en het tafeltje dat bedoeld was om het masker op te leggen tijdens het spel, moest ontsmetten.
Een nooit eerder gezien gebeuren. Om nooit meer te vergeten. Of liefst zo snel mogelijk. Maar de muziek blijft hangen, in de lucht ondanks Corona, in je oren en in je hart!
Yolande

 

De trein vertrekt

De trein vertrekt
Hij neemt je mee
En ook de woorden die we spraken
Nog had ik je zoveel te zeggen
Over al die dingen die me raken

Als het herfst is kom je misschien weer
Ik wacht op jou op het perron
Ik zit verzonken in gedachten
Op het bankje in de middagzon

Eens zal ik tevergeefs daar zijn
Gevangen in vergane dromen
Om dan langzaam te begrijpen
Dat je nooit meer zal komen.

Yolande Van de Weerd

 

 

‘Louwke Poep’ ofwel ‘De treurende moeder’

‘Wilt u de handen ontsmetten? Wilt u een penseel meenemen, voor de telling van de aanwezigen ziet u. Na uw bezoek graag in de glazen vaas buiten terugzetten a.u.b. Wilt u uw juiste gegevens in het tracingboek noteren? Het is verplicht door de overheid. Het potlood mag u meenemen. Neemt u onze brochure mee, dan kan u werken en uitvoerders gemakkelijk terugvinden. Gelieve het circulatieplan …, onze begeleiders …, de pijlen …, de trappen …, de lift …, binnen …, buiten … , naar boven …, naar beneden …, 1,5 meter… .” OP GE PAST.

En toch is het prima gelukt. Wat zeg ik? Het was superleuk! Onze bezoekers waren blij, ze lachten, ogen straalden. Het leek of ze weer even in het ‘normale’ leven waren terechtgekomen, een leven van lang geleden. Een sterk verlangen dat even terug werkelijkheid werd. Mensen tegenkomen, anderen (her)kennen, nieuwe of bekende gezichten zien. Andere geuren, andere kleuren, andere geluiden dan de dagelijkse. Wandelen in de ruimte met restricties en mondkapjes en een zacht muziekje in de achtergrond. Het werkte.

Kappanen en bezoekers voelden hoe de onmacht zachtjes vergleed, hoe hoop hen terug naar eigen kracht bracht, hoe verdriet even naar de achtergrond werd verdrongen en hoe de kunst hen troost en vreugde verschafte. ‘Louwke Poep 2021’ bij het begin van de nieuwe lente was een mooie, serene tentoonstelling op het juiste moment en deed mensen weer ervaren hoe belangrijk iedereen én de expressieve kunsten zijn.

Enne: hoe kwam Louwke Poep aan haar naam?
– was ze een ongehuwde vrouw die op rijpere leeftijd met een jongere man in het bootje stapte?
– een bejaarde winkelierster die met haar jonge knecht scheep ging?
– of was ze een feministische vrouw die haar woorden kracht bijzette door op haar achterwerk te kletsen?
– of omdat zoveel caféklanten hun gevoeg deden in de hagen rondom het monument?
Het antwoord op deze vraag is te vinden via de link Bijnaam Louwke Poep

Een terugblik op alle kunstwerken kan via de link Terugblik Louwke Poep

Tento met 27 kunstenaars en 47 werken in Expog Kapellen op 6, 7, 13, 14, 20 en 21 maart 2021.

Madeleine Nieuwlaat

 

LOUWKE
Een knappe tentoonstelling in moeilijke omstandigheden. Vaak beklijvend, dat wel. Sommige kunstenaars wisten bij al het verdriet en geweld een sprankeltje hoop te verbeelden.
Een speciale vermelding voor “Louwke” van Maria Peeters, klein maar fijn met een vonkje hoop door de fragiele kleurfragmenten. De open deur van voorzitter Ivan, een mogelijkheid tot ontsnapping uit barre omstandigheden? Bij Annemie Van Dorpe waren het de donkeroranje tinten die de droefheid temperden. ‘Het weerzien’ van Winnie Lemmens sprak voor zichzelf. Zoals gewoontegetrouw grote kwaliteit van Erik Simons.
Een wat bevreemdend maar interessant werk van Jacques Raemaekers op de trappen. De woordkunst werd o.a .vertegenwoordigd (met plastische illustratie) door Riet De Bakker.
En in alle bescheidenheid door ondergetekende.
Met 47 werken was de expo wel een zichtbaar bewijs dat ook in deze moeilijke Coronatijden de drang tot artistieke expressie niet wegkwijnt. Aan alle exposanten proficiat !
Yolande

 

reflectie (3)

als gierzwaluw
nestverlater
hoog zwevend
nimmer landend

als trekvogel
grenzeloos
blind vertrouwen
onderweg

ik, verstild in wit
aarzelend
vleugels spreidend
kijk, ik vlieg

Rita V.
februari ‘21

 

reflectie (2)

‘t kuifmeesje scharrelt
in witte, golvende hei
een goudhaantje vliegt op

ijzige plas als broos
gekarteld spinnenweb
een trillend juweel

grove den, rode stam
hoog boven tot midden
snoeit zichzelf verder

met getuite lippen
smaakt koude lucht
naar ijspralines

genietend van de nasmaak.

Rita V.
januari ‘21

 

reflectie (1)

ijle sneeuwlucht
wolken van rokerig grijs
tot antraciet blauw

laagscherende meeuwen
als witte vlokken
kris kras

de vrieskou snijdt
‘tombe la neige”
Adamo indachtig

Rita V.
januari ‘20

 

 

 

 

John le Carré, pseudoniem voor David John Moore Cornwell, werd geboren in 1931 en overleed op 12 december 2020. Le Carré was enkele jaren zelf spion, vooraleer hij als auteur van spionageromans bekendheid verwierf. Hij had weinig op met de glamour en heldendom, van James Bond.  Bij hem was een spion een onopvallende ambtenaar die vanuit de luwte opereerde. Zijn laatste roman werd vorig jaar gepubliceerd,  “Agent running in the field”  (“Spion buiten dienst”).  Het, is ongetwijfeld zijn beste boek na zijn gouden periode in de jaren 60 en 70, toen hij zijn meesterwerken schreef over de Koude Oorlog.  De plot ervan draait onder meer rond Brexit, waarvan hij absoluut geen voorstander was.

Enkele uitgegeven boeken  :
* Tinker Tailer Soldier Spy            –     Edelman, bedelman, schutter, spion
* The spy who came in from the cold     –     Spion aan de muur
* A perfect spy     –      Een volmaakte spion
* The constant gardener     –    De toegewijde tuinier
* The night manager     –     De ideale vijand
Vorig jaar nog ontving hij de Olof Palme-prijs, waarbij hij de aan deze prijs verbonden geldsom, schonk aan Artsen Zonder Grenzen.
De man die de spionageroman optilde tot literatuur, is niet meer.  Goodnight, sir.
Rita V.
12/20

Ontspoord

Er vliegen duiven
over het veld langs de einder
Ik vraag me af waarheen
De wind van de komende herfst is nabij
Weldra laat je me alleen

Mijn stappen in de grijze nevel
Het vreemde licht dat alsmaar waait
en de vlammen van dit zinloos vuur
dat alsmaar hoger laait

Slechts één keer kreeg ik antwoord
Een letter van een woord
Aan de onbewaakte overweg
is een trein ontspoord…

Yolande Van de Weerd

 

 

koesterende twijfel

we koesterden elkaar
de twijfel en ik
gedrapeerd in ragfijne voile

het delicaat weefsel scheurde
in duizenden flarden
aurora borealis danste

ontmaskerde zichtbaarheid
uitnodigende openbaring
verwelkoming of afscheid

Rita V.
11/2020

 

 

De vroege morgen nodigt uit tot belevenissen. Langsheen rustige fietspaden, op wandel door een ochtendlijke heide waar enkel schapen of een schichtig ree je pad kruisen. Dit keer, werd de uitnodiging aan huis bezorgd door muziek van Sir Edward Elgar, “Chanson de matin”, gecomponeerd in 1899.Het beloofde een mooie dag te worden. YES! …dacht ik bij mijzelf. YES! in ieder opzicht voor ons allen.
Oktober sluipt omzichtig dichterbij, de hoop blijft.
Rita
sept 2020

 

Voor W.

Vannacht laat ik
de deur op een kier
zodat je kan komen
in de warmte
van ons vorig leven

We hebben elkaar
nog zoveel liefde te geven

Vannacht laat ik
mijn hart op een kier
zodat je kan komen 
in het holst van mijn dromen

In de grote stilte van mijn leven
Is jouw plaats ongerept gebleven

Yolande