‘Uit vervlogen tijden’ van Rita Verbist

‘Uit vervlogen tijden’ van Rita Verbist

05/08/2017
/ / /
Comments Closed
Al is het vele jaren geleden geschreven, Rita (her)leest het soms nog graag en hoopt dat ook anderen ervan kunnen genieten.
“Een opdracht van 30 dagen”, zei de man nog. “Elke dag een kwartier schrijven, om het even waarover”, zo vervolgde hij. ‘t Klonk zo eenvoudig en afgerond. Een vriendelijk verzoek. Was het die vriendelijkheid of de uitdaging die me het meest aanzette? Wel nu, op dit moment, één hoog op de Neckermanbus, suizend voorbij de bomen die hun Indian Summer inzetten, zet ik vol goede moed mijn eerste kwartier in. Gene Pitney op de achtergrond en een panoramisch zicht op de voorgrond begeleiden mijn eerste regels. Mijn gedachten dwalen. Het eerste verdiep van deze dubbeldekker geeft je zo’n veilig gevoel. Alsof het verkeer aan je voorbij raast zonder erdoor beroerd te worden. Mijn buurman zoekt een iets meer comfortabele houding en verdiept zich verder in Humo. ‘t Ja, mijn eerste kwartiertje. k’ Ga jou beslist het meest koesteren. Even vluchtig kijken naar mijn horloge. Is dat spieken? Er werd niets over gezegd! Mijn horloge lijkt te knipogen als om te zeggen “dat haal je toch zo ..!”. Terug knipogen maar, vooral niet gaan zuchten … Nog een luttele vijf minuten en mijn debuut is ingezet. De zon komt ook al terug door de wolken alsof ze blij is dat ik deze poging op dit exacte moment begonnen ben. Met zoveel tegemoetkomingen haal ik beslist mijn kwartier.
Ja hoor, met de hakken over de sloot, de eindmeet in zicht. Applaus.

Comments are closed.