De schoonheid van imperfectie

Ring the bells that still can ring

Forget your perfect offering

There is a crack in everything

That’s how the light gets in.

 

Luidt de klokken die nog kunnen luiden

Vergeet uw perfecte plaatje

In alles zit een barst

Dat is hoe het licht binnen komt

 

Vier regels uit het nummer Anthem van Leonard Cohen. Een tekst die gaat over het omarmen van onvolkomenheden in plaats van die te bestrijden. In alles zit immers een barst. Een barst die voor jou net zo karaktervormend is als de kwaliteiten die je in huis hebt. Het lied gaat over dat je goed bent zoals je bent. Je hoeft niet te streven naar een verbeterde versie van jezelf. Juist wanneer je je eigen onvolmaaktheid en die van anderen aanvaardt, kun je vanuit verbinding met jezelf groeien in je ontwikkeling. Vanuit de kracht die verborgen zit in kwetsbaarheid kun je verbinding aangaan met anderen, zo elkaar aanvullen in kwaliteiten en samen unieke doelen realiseren.

A crack in everything

De zin a crack in everything komt voor in een oud verhaal over een man die zijn been verloor. Hij trok zich terug in een klooster. Zijn boosheid op het leven weerspiegelde zich in de tekeningen die hij maakte van gebarsten vazen en andere beschadigde dingen. Ze stonden voor zijn eigen gebrokenheid. In de loop van de tijd vond hij innerlijke rust en veranderde zijn visie op het leven. Toch bleef hij kapotte vazen tekenen. Zijn leermeester vroeg op een dag aan hem: Waarom teken je de vazen nog steeds met barsten erin? Voel je je nog niet geheeld? De man antwoordde: Jawel, en datzelfde geldt voor de vazen. Via de scheur komt het licht binnen. 

In alles zit een barst, maar juist daar komt het licht door naar binnen. Dit geldt ook voor jouw en mijn barsten. Mensen worden op een bepaalde manier mooier wanneer ze hun imperfectie omarmen en tonen. Ze zijn meer tastbaar. Vanuit het jezelf laten zien in de volledigheid van wie je bent, ervaar je dat anderen ook hun gedachten en gevoelens meer gaan delen. Via jouw kwetsbaarheid creëer je een opening naar de kwetsbaarheid van anderen. Er ontstaat een bedding waarin iedereen zijn plek kan vinden. Vanuit eigenheid ontstaat open communicatie en van daaruit kun je tot gedragen besluiten komen. Samen wordt het pad bewandeld dat leidt tot optimale samenwerking in het verlengde van collectieve dromen en ambities zonder die van jezelf te verloochenen.

Het is spannend en vraagt om lef om jezelf te zien zoals je bent en om dat wat is te tonen aan anderen. Het bijzondere is echter dat het zelfvertrouwen toeneemt daar waar je je imperfecties toestaat. Wanneer naast de macht de onmacht er ook mag zijn, win je aan kracht. Ditzelfde geldt voor andere polariteiten. Leer ze bewandelen. Juist wanneer je dat onder ogen ziet wat je het liefste onderdrukt en juist wanneer dat er mag zijn wat je liever niet laat zien, vind je een vorm om er mee om te gaan. Dat kan het jezelf ontwikkelen zijn of het vinden van de juiste samenwerking met anderen. Het kan ook zijn: Dit is het, en dat is goed genoeg. Het is bijzonder om keer op keer te ervaren dat geldt dat dat wat er van jou vanuit je volle overtuiging mag zijn er voor anderen dan opeens ook mag zijn. Hoe fijn is dat?

Start again

Terug naar Leonard Cohens Anthem. Aan het begin van het nummer zingen de vogels: Begin opnieuw, sta niet stil bij wat je bent kwijtgeraakt of bij wat gaat komen. De zin bevat een nastrevenswaardig advies. Naast dat je met je toekomst bezig bent, gun ik je van harte dat je in het hier-en-nu kunt leven. Wat je doet hoeft niet perfect te zijn. Als we wachten op perfectie komen we immers nooit waar we willen zijn.

Maak van elke dag iets moois!

Caspar Verhees

Feedback Training & Consulting

 

Anthem  

The birds they sang

at the break of day

Start again

I heard them say

Don’t dwell on what

has passed away

or what is yet to be.

Ah the wars they will

be fought again

The holy dove

She will be caught again

bought and sold

and bought again

the dove is never free.

Ring the bells that still can ring

Forget your perfect offering

There is a crack in everything

That’s how the light gets in.

 

We asked for signs

the signs were sent:

the birth betrayed

the marriage spent

Yeah the widowhood

of every government —

signs for all to see.

 

I can’t run no more

with that lawless crowd

while the killers in high places

say their prayers out loud.

But they’ve summoned, they’ve summoned up

a thundercloud

and they’re going to hear from me.

 

Ring the bells that still can ring …

 

You can add up the parts

but you won’t have the sum

You can strike up the march,

there is no drum

Every heart, every heart

to love will come

but like a refugee.

 

Ring the bells that still can ring

Forget your perfect offering

There is a crack, a crack in everything

That’s how the light gets in.

 

Ring the bells that still can ring

Forget your perfect offering

There is a crack, a crack in everything

That’s how the light gets in.

That’s how the light gets in.

That’s how the light gets in.